Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/607 K.2019/11294

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Katılanın iş yerinden çalınmaya teşebbüs edilen malzemelerin değerinin (beş adet sucuk ve üç adet şampuan) 95,15 TL olduğu dikkate alındığında, sanık tarafından çalınmaya teşebbüs edilen malzemelerin değeri nazara alınarak hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Adana 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş 01.11.2012 karar tarihli, 2008/644 esas, 2008/574 karar sayılı ilamı uyarınca verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca verilmiş olduğu, bahse konu suçun 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak,

yapılacak uyarlama yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki daha ağır olan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca verilmiş 3 yıl 9 ay hapis cezasını içeren Adana 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.03.2009 tarihli ve 2009/105 esas, 2009/167 karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,