Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6867 K.2019/10782

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemece 13/07/2011 tarihli ve 2010/212-2011/569 E-K. sayılı ilam ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 28/07/2011 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 15/09/2013 tarihinde mala zarar verme suçunu işlemesi nedeniyle bildirim yapılan Eskişehir 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/136-2014/624 E-K sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK’nın 151/1 maddesinde yazılı mala zarar verme suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşıldığından,

öncelikle ihbar dosyası yönünden uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun, açıklanması geri bırakılan hüküm yönünden hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,