Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7080 K.2019/11521

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya kapsamına göre, tanık ...’ın soruşturma aşamasındaki 13.06.2010 tarihli beyanında, iki şüpheli şahıs gördüğü, şahıslardan birinin sokakta beklerken diğerinin iş yerine girdiğini ifade etmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu meçhul bir kişi ile işlediğini anlaşılması nedeniyle iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.