Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7362 K.2019/19035

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1. Olay günü saat 20:20 sıralarında, ellerinde LCD televizyon ile şüpheli iki erkek şahsın koşarak ... plakalı araca bindikleri ihbarı üzerine, söz konusu araçta yakalanan sanıkların suç saatine ilişkin herhangi bir beyanlarının olmadığının, müştekinin ikametinden çalınan laptopun da sanıkların yakalandığı araçta ele geçtiğinin ve laptopun seri numarasından müştekiye ulaşıldığının, müştekinin ise 01.11.2013 günü ...’e gittiğini, 17.11.2013 günü döndüğünde konutunda hırsızlık yapıldığını anladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında;

müştekinin ikametinde gerçekleşen hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK'nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,