Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/7454 K.2019/18701

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Bakırköy 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2013 tarihli ve 2012/767 Esas, 2013/239 Karar sayılı ve nitelikli hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren ilamı ile ilgili olarak UYAP'tan yapılan incelemede, belirtilen ilamın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04/04/2016 tarihli ve 2014/26159 Esas, 2016/6112 Karar sayılı ilamıyla onanmasına karar verildiği ve böylece anılan kararın suç tarihinden sonra 04/04/2016 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının tekerrüre esas alınamayacağı,

ancak sanığın adli sicil kaydında bulunan nitelikli hırsızlık suçundan 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasını içeren ve 14/05/2012 tarihinde kesinleşen Büyükçekmece 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2012 tarihli ve 2011/366 Esas, 2012/314 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması,