Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/795 K.2019/11811

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 12/03/2014 tarihi yerine 11/03/2014 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sağır ve dilsiz olan sanığa, sağır ve dilsizlerin anlatımlarını anlayan ve tercüme eden işaret dili uzmanı görevlendirilmeden sorgusunun yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Olay günü katılan ...’ın cüzdanının çalındığını kolluğa bildirmesi üzerine iş yeri kamera görüntülerinden hareketle sanığın tespit edilip aynı gün yakalandığı, yapılan üst aramasında katılana ait bir kısım para ve çeyrek altının ele geçirildiği, kolluk tarafından sanığa katılana ait suça konu cüzdan sorulduğunda, cüzdanı sakladığı yeri gösterip cüzdan ve içindekilerin katılana iadesini sağladığı ancak sanığın çaldığı 100 TL’yi iade etmeyerek soruşturma aşamasında kısmi iadede bulunması karşısında, katılana kısmi iadeye rızasının olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,