Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8237 K.2019/15695

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yokluğunda verilen hükmün, sanık ...'nin doğrudan MERNİS adresine tebliğe çıkartılarak, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre 02/05/2014 tarihinde muhtara yapılan tebliğ işleminin, haber kağıdının kapıya yapıştırılmaması ve sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adres ile tebligat yapılan adresin kısmen farklı olması nedenleriyle geçersiz olduğundan, gerekçeli kararın sanık ...’ye cezaevinde 14/12/2018 tarihinde tebliği üzerine sanık ...’ın sunduğu 18/12/2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek;

sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar yönünden sanık ...’nın itirazı üzerine Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 23/07/2014 tarihli ve 2014/805 D. İş sayılı kararı ile itirazın reddedildiği ve bu kararın sanık ...’ye tebliğ edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

I- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanık ...’nın temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ...’nın temyiz istemi ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat kararlarına ilişkin katılan ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezaların 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c. maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/624 Esas ve 2011/458 Karar sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu, bu cezalardan en ağırı olan ve 6763 sayılı Yasa'nın yürürlük tarihinden sonra uzlaştırma uyarlaması yapılan ancak uzlaşma sağlanamayan tehdit suçundan verilen ve tekerrüre esas mahiyetteki cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında ... Sulh Ceza Mahkemesinin 2010/624 Esas ve 2011/458 Karar sayılı ilamındaki tehdit suçundan verilen cezanın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

IV- Sanık ... hakkında, katılanlar ... ve ...’a yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ...’ın temyiz istemi ile sanık ... hakkında tüm suçlardan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık ... ve katılan ...’ın temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Elektronik ortamda UYAP-MERNİS’ten alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanık ...’ın hükümden sonra 29/04/2019 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık ... hakkında açılan kamu davasının düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ...’nin aşamalarda alınan savunmalarında üzerine atılı suçları işlemediğini, imam nikahlı olarak yaşayan diğer sanıklar ... ve ...’ın evlerine yemek daveti için gittiği sırada polislerce evde arama yapıldığı, evde bulunan eşyalarla ilgisinin olmadığını savunduğu,

diğer sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamından sanık ...’ın arama tarihi olan 18/12/2012 tarihi ve öncesinde arama yapılan evde ikamet ettiğine yönelik herhangi bir beyan ve tespitin de bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...’ın katılanlar ... ve ...’a ait bir kısım eşyaların ele geçirildiği evde arama tarihinde diğer ev sahibi sanıklar ile birlikte bulunması dışında, sanık ...'ın yüklenen suçlardan mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığı gözetilmeden sanık ...’ın katılanlar ... ve ...’a yönelik atılı suçlardan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,