Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/8338 K.2019/10040

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın dilekçesi ile mala zarar verme suçundan kurulan hükmü de temyiz ettiğinin, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kesin nitelikteki 2.000 TL adli para cezası ile ilgili olarak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 08/11/2018 tarihli, 2018/1639 E. - 2018/1963 K. sayılı istinaf isteminin reddine dair kararına karşı yapılan itirazın, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 28/01/2019 tarihli, 2019/12 D.İş sayılı kararı ile kesin olarak reddine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen istinaf isteminin reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince verilen 21/01/2019 gün ve 2018/1639 E. - 2018/1963 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen istinaf isteminin esastan reddine dair karara yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin kendisine ölçüsüz ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;