KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2019/8392 E., 2020/219 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
205 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- 05/04/2012 tarihli duruşmada şikayetçinin, çalınan 2.700,00 TL paranın olaydan 1 hafta sonra tamamen iade edildiğini ve şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan adli sicil kaydında bulunan İstanbul 46.Asliye Ceza Mahkemesinin 24.05.2010 tarih, 2009/374 Esas, 2010/514 Karar sayılı ilamının, UYAP üzerinden yapılan incelemesinde TCK’nın 267. maddesi uyarınca verilmiş ve hapis cezasından çevrilen 1.500,00 TL adli para cezasına ilişkin olduğu anlaşılmakla; karar tarihi 01.06.2005-07.10.2010 arası olan suçlarda 1412 sayılı CMUK'un 305/1 maddesi gereği 2.000,00 TL (dahil) ve altındaki para cezalarının ister hapisten çevrilsin ister doğrudan verilmiş olsun tekerrüre esas olamayacağı gözetilmeden sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2019/8392, K. 2020/219, 7 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama