Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/885 K.2019/13853

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanın etrafı tel örgü ile çevrili olan bağ evinin ön duvarında bulunan elektrik panosundaki kabloları kesmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması,

2- Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte katılanın bağ evinin elektrik panosundaki kabloları baltayla kesmesi şeklindeki eyleminde, hırsızlık suçunun konusu ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında; ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 151. maddesi uyarınca mala zarar verme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Suça sürüklenen çocuğun yakalandığı sırada kabloları aldığı yeri söyleyerek henüz müracaatı bulunmayan katılana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi, müştekinin kısmi iadeye rıza göstermemesi halinde ise müştekinin zararını gidereceğini beyan eden suça sürüklenen çocuğa zararı gidermesi için makul bir süre verilmesi ve bunun sonucuna göre TCK'nın 168. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerektiği halde, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

4- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiillerle ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,