Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9100 K.2019/12222

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/06/2018 tarih ve 2018/433 Esas, 2018/565 Karar sayılı kararı ile müştekiler ..., ... ve ...'na yönelik hırsızlık suçundan müşteki sayısınca 3 kez ayrı ayrı 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan müşteki sayısınca 3 kez ayrı ayrı aynı Kanun’un 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca ayrı ayrı 12 ay hapis cezası ile;

müştekiler ... ve ...'a yönelik hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 168/2 maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay (1 kez) ve konut dokunulmazlığının ihlali suçundan aynı Kanun’un 116/1 ve 119/1-c maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası (1 kez) ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık hakkında 1.kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı; anılan mahkumiyet hükümlerine ilişkin sanık müdafiinin istinaf isteminde bulunmasının yanı sıra o yer Cumhuriyet savcısının da sanık aleyhine istinaf isteminde bulunması üzerine.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi’nin 05/12/2018 tarih ve 2018/1761 Esas, 2018/2391 Karar sayılı kararı ile Kemer 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 01/06/2018 tarih ve 2018/433 Esas, 2018/565 Karar sayılı kararı kaldırılarak; sanığın müştekiler ... ile ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen cezaların artırıldığı, sanık hakkında bu müştekilere yönelik verilen kararların 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca temyizi kabil olduğu;

sanık hakkında müştekiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından ilk derece mahkemesince verilen ve 5 yıl veya altında kalan cezalardan ise sanığa daha az cezalar verildiği, bu müştekiler bakımından ilk derece mahkemesinin kararından farklı olarak sanığın ikinci kez mükerrir olduğu da belirtilmiş ise de; bölge adliye mahkemesinin bu kararı ile sanık hakkında müştekiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükmolunan cezaların arttırılmadığı,

tekerrüre ilişkin uygulamanın da infaza ilişkin olması nedeniyle bölge adliye mahkemesinin kararını temyizi kabil hale getirmeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında müştekiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık hakkında müştekiler ... ve ...'na yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarına yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında müştekiler ... ile ... ve ...'a yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin dosya kapsamındaki deliller itibariyle suçun sübut bulmadığına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, aleyhe bozma yasağına aykırı karar verildiğine, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması gerektiğine, ölçüsüz ceza verildiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Tüm dosya içeriğine göre; müştekilere yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleri gerçekleştikten sonra, kolluk görevlilerine yapılan ihbar ve alınan eşkal üzerine çevrede yapılan araştırmada sanığın yakalanması, diğer kişinin ise kaçması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın soruşturma aşamasında;

kollukta müdafi huzurunda alınan ifadesinde, Cumhuriyet savcılığındaki ifadesinde ve sorguda, bahse konu eylemleri açık kimliğini bilmediği ... isimli bir şahısla gerçekleştirdiğini beyan ettiği, bu itibarla sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, bölge adliye mahkemesince sanık hakkında alt hadden uzaklaşılmayarak hüküm kurulduğu ve TCK'nın 62. maddesinin uygulandığı, sanık hakkında müştekiler ...'e yönelik hırsızlık suçunda TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının oluşmadığı,