Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9202 K.2020/990

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin yüzüne karşı verilen 06/11/2014 tarihinde tefhim edilen hükmü, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 1412 sayılı CMUK'nın 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 08/04/2015 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafii, sanık ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan vekilinin temyiz isteminin katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurum lehine hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,