Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9421 K.2019/12155

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCKnin 151/1 maddesinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık zamanaşımının, 04.06.2006 olan suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden düşme yerine yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizin bozma kararı üzerine, mahkemece duruşma açıldığı ancak; sanığa duruşma gününü bildirir meşruhatlı davetiye tebliğ edilip duruşmadan haberdar edilmeden ve bozmaya karşı diyecekleri sorulmadan hüküm kurulmak suretiyle 1412 sayılı CMUK'nın 326/2. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,