Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9561 K.2019/10711

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/1, ve 62/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay ve 10 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezalarının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2010 tarihli ve 2010/591 esas, 2010/638 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının hükümlü hakkında ikinci kez mükerrirlik uygulanması talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 09/11/2010 tarihli 2010/591 esas,

2010/638 sayılı ek kararına yönelik itirazın bu kez kabul edilerek hükümlü hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinin uygulanmasına dair anılan Mahkemenin 24/11/2010 tarihli ve 2010/591 esas, 2009/638 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 19/04/2019 gün ve 2199-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2019 gün ve 2019/46068 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28/02/2012 gün ve 2011/1-452 esas, 2012/57 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Kanun’un 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer alan tekerrürün, hükümlülüğün kanuni sonucu olmaması nedeniyle, tekerrür şartlarının bulunup bulunmadığının ve kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulanacağının kararda gösterilmesi zorunlu olup, bu konuda 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 98 ve devamı maddeleri uyarınca infaz aşamasında karar alınmasına kanuni imkan bulunmadığı,

hükümlü hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2007 tarihli ve 2007/811 esas, 2007/548 sayılı ilamında hükümlü hakkında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanması sebebiyle hükümlünün işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik şartlarını taşıdığı anlaşılmış ise de, kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediği cihetle, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 12/03/2013 tarihli ve 2012/18507 esas, 2013/4438 sayılı ilamı ile Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/02/2013 tarihli ve 2011/26646 esas, 2013/2467 sayılı ilamında da belirtildiği üzere,

bu hususun hükümlü lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/06/2011 tarihli ve 2011/9-88 Esas, 2011/116 Karar sayılı ve 28/02/2012 tarihli ve 2011/1-452 Esas, 2012/57 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinde düzenlenmiş bulunan tekerrür, güvenlik tedbirlerine ilişkin bölümde yer almakta ise de, anılan düzenleme maddi ceza hukukuna ilişkindir.

Hükümlülüğün yasal sonucu olmaması nedeniyle 5275 sayılı Yasanın 98 vd. maddeleri uyarınca infaz aşamasında bu konuda karar alınması mümkün değildir.

Hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığı, tekerrür koşullarının bulunup bulunmadığı ve hükümlü hakkında kaçıncı kez tekerrür hükümlerinin uygulandığı ve tekerrür nedeniyle hükümlünün cezaevinde kalacağı süreye eklenecek sürenin belirlenmesi için mahkûmiyet hükmünde açıkça hangi hüküm nedeniyle kişinin mükerrir sayıldığı ve hangi mahkûmiyetin tekerrüre esas alındığının belirtilmesi gerekmektedir.

Bu açıklamalar ışığında, infaza konu Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2010 tarihli ve 2010/591 Esas, 2010/638 Karar sayılı kararında tekerrüre esas alınan Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2007 tarihli ve 2007/811 Esas, 2007/548 Karar sayılı ilamında birinci kez tekerrür hükümleri uygulanması sebebiyle hükümlü ...’in işbu infaza konu ilam yönünden ikinci kez mükerrirlik koşullarını taşıdığı anlaşılmış ise de; kararda ikinci kez mükerrir olduğu belirtilmediğinden,