Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9603 K.2019/12101

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanığın duruşmalı temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2013 tarihli ve 2012/592 Esas, 2013/211 Karar sayılı ve nitelikli hırsızlık suçundan 4 yıl hapis cezasını içeren kararının suç tarihinin 09/06/2012, kesinleşme tarihinin 18/03/2015 olduğu, buna göre anılan ilamdaki suç tarihinin ve ilamın kesinleşme tarihinin, temyize konu suç tarihinden sonra olduklarının anlaşılması karşısında, adı geçen mahkeme kararının 5237 sayılı TCK'nın 58/1. maddesine göre tekerrüre esas teşkil etmediği,

sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek mahiyette başkaca bir mahkumiyet kaydının bulunmadığı gibi sanık hakkında bozmadan önce kurulan ve sanık aleyhine temyiz olunmayan 21/02/2012 tarihli kararda da tekerrür hükümlerinin uygulanmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,