Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/9840 K.2019/19724

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Sanığın temyiz dışı diğer sanık ..., suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte T.C.D.D’ye ait traversleri çalmaya teşebbüs etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu hurdaya ayrılmış ve ekonomik değeri bulunmmayan traverslerin suç tarihi itibariyle kamu hizmetine de tahsis edilmediği anlaşıldığından sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2) İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması talep edilmediği halde, sanığa anılan maddenin uygulanması ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmak suretiyle CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,