Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10093 K.2020/6289

Hakaret, kasten yaralama, tehdit ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1, 125/4, 86/2, 106/1-1. cümle ve 151/1. maddeleri uyarınca 3 ay 15 gün hapis, 6 ay hapis ve iki kez 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının aynı Kanun’un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2017 tarihli ve 2017/226 esas, 2017/843sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/11/2019 gün ve 16787-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/12/2019 gün ve 2019/118134 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, tekerrüre esas alınan Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/05/2015 tarihli ve 2015/34 esas, 2015/186 sayılı ve İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/10/2015 tarihli ve 2015/41 esas, 2015/304 sayılı kararları ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş bulunulması karşısında, kurulan hükümlerin henüz hukukî bir sonuç doğurmadığı cihetle, hukukî sonuç doğurmayan bir mahkûmiyet hükmünden dolayı 5237 sayılı Kanunun 58/6. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulamasına esas alınan Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2015 tarihli ve 2015/34 E., 2015/186 K. sayılı kararının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu, bu kararın 5271 sayılı CMK’nın 223. maddesi kapsamında hüküm niteliğinde olmadığından tekerrüre esas olamayacağının gözetilmemesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas alınacak başka mahkûmiyetinin de bulunmaması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (TRABZON) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen, 06.06.2017 tarihli ve 2017/226 E., 2017/843 K. sayılı kararın,