Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10153 K.2021/1968

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 125/1-3a, 43 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62 maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 15 gün yerine, hesap hatası sonucu 12 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2010 tarihli ve 2010/322 E 2010/586 K sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması; Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.09.2012 tarihli 2006/668 E. 2006/83 K. sayılı ilamında iki ayrı suçtan hükümlülük kararı bulunması karşısında; 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi gözetilerek, sanıklar hakkında en ağır cezaya ilişkin hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamların tamamının tekerrüre esas alınması ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükümler fıkralarından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine " sanık ... hakkında Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.09.2010 tarihli ve 2010/322 E 2010/586 K sayılı ilamında hırsızlık suçu nedeniyle hükmolunan 3 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün;