Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10638 K.2021/8209

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/05/2016 tarih ve 2014/13-159 E. - 2016/257 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 20/d maddesinde tescil edilmiş araçların her çeşit satış ve devirlerinin, araç sahibi adına düzenlenmiş tescil belgesi esas alınarak noterler tarafından yapılacağı, noterler tarafından yapılmayan satış ve devirlerin geçersiz olduğu hükme bağlanmıştır.

Bu durumda trafik siciline kayıtlı araçların mülkiyetinin devrini öngören sözleşmelerin geçerliliği, maddede öngörülen şekil şartlarına uygun şekilde yapılmalarına bağlı olup, geçerlilik koşulu olan bu şekle uyulmaksızın yapılan sözleşmeler geçersiz olduğundan, geçersiz satış sözleşmesi uyarınca taraflar verdiklerini geri isteyebileceklerdir.

Geçersiz sözleşmeye dayalı olarak aracı teslim alan geri verme yükümlülüğü altında bulunurken, aracın kayıt maliki de sebepsiz zenginleşme kuralları uyarınca bedeli iade edecektir. Bu durumda, aracın mülkiyeti karşı tarafa geçmeyecek, ortada hukuki bir uyuşmazlık bulunacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Suça konu aracın sanık tarafından ...’ya, ... tarafından...’ya, son olarak da... tarafından müştekiye satışına ilişkin işlemlerin 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesinde öngörülen şekil şartlarına uygun yapılmadığı, bu durumda sanık ile ... ve diğerleri arasında haricen yapılan araç satış sözleşmeleri geçersiz olduğundan mülkiyetin nakli sonucunu doğurmadığı, sanığın bahsi geçen aracı mülkiyet hakkına dayanarak müştekinin evinin önünden aldığı ve üzerine atılı hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından; sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,