Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/10751 K.2021/7002

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın açık kimliği tespit edilemeyen ve soruşturması ayrı yürütülen ... ile birlikte müştekinin iş yerinden laptop ve kuru sıkı tabanca çaldıkları, ancak sanığın kendi rızası ile sadece kuru sıkı tabancayı müştekiye teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle müştekiden TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorulmadan sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması,

yine sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h, 143/1, 168/1. maddeleri gereği belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1. maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 1 ay yerine 1 yıl 13 ay olarak eksik hesaplanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının,

15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 14/05/2009 tarih ve 2008/333 E. 2009/401 K. sayılı, 06/12/2012 tarihinde kesinleşen mahkumiyet kararına konu suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeniyle, TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ve yine adli sicil kaydında başkaca tekerrüre esas nitelikte sabıkasının bulunmaması nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,