KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/12139 E., 2021/12986 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Haziran 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin ... Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmeleri mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın olay günü gündüz mağdur ...’ye ait iş yerine, mağdur ...’nin o sırada komşusunun iş yerinde bulunması nedeniyle kimse yokken girdiği, masa üzerinde bulunan mağdur ...’ye ait içinde sımkartı takılı olan cep telefonunu alıp uzaklaştığı ve daha sonra cep telefonunun içindeki sımkartı kırdığı, iş yerine gelen mağdur ...’nin cep telefonunu görememesi üzerine iş yeri kamera görüntülerini incelediğinde sanık tarafından cep telefonunun çalındığını görüp kolluğa bildirdiği,
kolluğun kamera görüntülerinden sanığın kimliğini tespit ettiği ve sanığı cep telefonundan arayıp hakkındaki iddiaları söylediği bunun üzerine sanığın suça konu cep telefonuyla birlikte karakola gidip teslim olduğu ve rızasıyla mağdur ...’ye ait cep telefonunu içinde sımkartı olmadan sağlam olarak iade ettiği olayda, soruşturma aşamasında içinde sımkartı olmadan suça konu cep telefonunu rızasıyla iade eden sanığın,
mağdur ...’nin duruşmadaki beyanında sımkartla ilgili zarar tazmin isteminin olmadığını söylemesi nedeniyle sımkartla ilgili giderilecek zarar da kalmadığından tam olarak iadeyi gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği gözetilerek 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca indirim yapılması yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/12139, K. 2021/12986, 23 Haziran 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama