Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12185 K.2021/12966

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen gerekçeli karar sanığın ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine yapılan tebligatın iade edilmesi üzerine MERNİS adresine 04/01/2016 tarihinde tebliğ edilmişse de; UYAP’tan yapılan incelemede, sanığın tebligat tarihinde Antalya E Tipi Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın öğrenme üzerine 01/02/2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan başka bir ilamında 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin14/06/2011 tarihli ve 2011/358 E., 2011/363 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş aynı miktarda cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan yalnızca birinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; “sanık hakkında Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin14/06/2011 tarihli ve 2011/358 E., 2011/363 K. sayılı ilamındaki müşteki Hatice Toplupata’ya yönelik hırsızlık suçundan verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III) Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Tüm dosya içeriğine göre; hırsızlık yapılan yerin, pastane olarak işletilmek üzere dekorasyon ve malzeme hazırlık işlemlerinin devam ettiği ve henüz faaliyete geçirilmediğinin anlaşılması karşısında, suça konu yerin suç tarihi itibariyle ticari faaliyet gösterilen iş yeri niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Sanığın mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151. maddesinde hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve mükerrir olan sanık hakkında hapis cezasının uygulanması halinde, 5237 sayılı TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilemeyeceği ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden “hapis cezasının para cezasına çevrilmesine yasal imkan bulunmadığından” şeklindeki gerekçe ile TCK’nın 50. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin14/06/2011 tarihli ve 2011/358 E., 2011/363 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş aynı miktarda cezalar olduğu gözetilerek, bu cezalardan yalnızca birinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Gerekçeli kararın hüküm kısmında mala zarar verme suçu bakımından 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,