KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/12253 E., 2021/10810 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mayıs 2021
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.12.2015 yerine 24.12.2015 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya,toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
a- ... İnceleme ...'nda ve Bilirkişi tarafından yapılan ...
Çözüm İncelemesinde 25.12.2015 tarihinde kamera saatine göre saat 06.15.12 'de sanığın katılana ait ikametin deposunun bulunduğu yere geçtiği ve yaklaşık 22 dakika deponun bulunduğu kısımda kaldıktan sonra 06.37.16 'da elinde malzemelerle çıktığının görüldüğünün belirtildiği ve suç tarihinde kış saati uygulaması da dikkate alınarak UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 05.55'de bittiğinin anlaşılması karşısında;
eylemin gündüz gerçekleştirildiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması ve konut dokunulmazlığını bozma suçundan ise aynı Kanunun 116/4. maddesi uyarınca hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/12253, K. 2021/10810, 31 Mayıs 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama