Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12444 K.2020/7170

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine göre daha lehe olan hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmiş olması nedeniyle tebliğnamedeki 4 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun müştekinin sokak üzerinde park halinde duran motosikletini çalması şeklindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek, aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-Soruşturma aşamasında müştekinin giderilen herhangi bir zararının bulunmaması ve 09/02/2016 tarihli duruşmada da müştekinin zararının giderilmediğini beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Müştekinin uğradığı zararı tamamen giderdiğinden bahisle suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmü uygulandığı halde, “zararın karşılanmadığı” şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi suretiyle çelişkiye düşülmesi,