Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12533 K.2021/15773

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların park halindeki kamyonların farklı kişilere ait olduğunu bildiği veya bilebilecek durumda olduğu anlaşılması karşısında; tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık ... hakkında müştekilere yönelik mala zarar verme suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değişik 231/12. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, sanığın karar tarihinden sonra, 01.04.2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,

III- Sanıklar ... ve ... hakkında müşteki ...'e ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 168/2 maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezalarından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, 2 yıl 1 ay hapis cezaları yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

IV- Sanık ... ve ... hakkında müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçları, sanık ... hakında müştekilere yönelik mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanıkların aşamalarda zararı gidermek istedikleri, müşteki ...'ın aracından çalınan 130 TL'lik mazot bedelinin sanıklar tarafından ödenmesi karşısında; müşteki ...'ın mazot kapak kilidinin kırılması nedeniyle oluşan zarar miktarı ve müşteki ... 'ün çalınan mazotu ile mazot kapak kilidinin kırılması nedeniyle oluşan zarar miktarı tespit edilerek sanıklara makul bir süre de bildirilip bir ödeme yeri gösterilerek sonucuna göre ssanıklar hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,