Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/12591 K.2021/11826

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mükerrirliğe esas alınan ilamda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, (birinci kez) mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın suç tarihinde gündüz vakti aşçı olarak çalıştığı Murat Otel adlı işyerine gelen sanığın, görüşme yapmak için katılandan cep telefonunu istediği, katılanın da Samsung marka cep telefonunu sanığa verdiği, sanığın telefonu alıp olay yerinden ayrıldığının anlaşıldığı olayda, sanığın eyleminin 5237 TCK'nın 142/1-b. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,