Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13282 K.2021/12935

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, müştekilerin işyerlerine ait su sayaçlarını çalması şeklindeki eyleminde, sanığın su sayaçlarını çaldığı yerlerin olay tarihi itibarıyla işyeri eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, gerekirse keşif yapılmak suretiyle duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre suça konu yerlerin bina veya eklentisi niteliğinde olması halinde eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesi kapsamında kabul edilmesi gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın su sayaçlarını çaldığı yerlerin, iş yeri eklentisi niteliğinde olmadığının tespiti halinde, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Sanık hakkında müştekiler ..., ..., ... ve ...’nun işyerlerinin önünden ayrı ayrı gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerinden hüküm kurulurken, hükmün gerekçe bölümünde dört müştekiye karşı gerçekleştirilen eylemler anlatıldığı halde, hüküm fıkrasında müştekilerin isimleri de belirtilerek, müşteki sayısınca 4 kez mahkumiyet hükmü kurulması yerine, hangi müştekiye yönelik hüküm kurulduğu belirtilmeden tek bir hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

4-Suça konu su sayaçlarının toplam değerinini 20-30 TL olması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,