Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13346 K.2021/14914

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına göre, Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/01/2009 tarihli ve 2008/1408 Esas, 2009/1 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan verilmiş 1 yıl 8 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/12/2012 tarihli ve 2009/186 Esas, 2009/1422 Karar sayılı suçtan mahkumiyet kararı bulunan ilamın tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Ankara 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/1408 Esas, 2009/1 Karar sayılı ilamında yer alan hırsızlık suçundan verilip 04.06.2009 tarihinde kesinleşerek, 03.04.2012 tarihinde infaz edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak