KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/13481 E., 2021/14454 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Eylül 2021
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
257 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre katılanın soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığı, ancak 08.12.2015 tarihli duruşmada, şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan ettiği, mahkeme tarafından da müştekinin katılan olarak dava ve duruşmalara kabulüne karar verildiği, Ceza Genel Kurulu’nun 05.04.2011 tarihli, 2010/7-228 E., 2011/40 K. sayılı kararında “1412 sayılı CYUY’nın 372. maddesi ve buna paralel 5271 sayılı CYY’nın 243. maddesindeki, “katılan, vazgeçerse…katılma hükümsüz kalır” şeklindeki düzenleme ile Ceza Genel Kurulu ve Ceza Dairelerinin istikrarlı uygulamalarına göre;
soruşturma aşamasındaki şikâyetten vazgeçme sonradan kovuşturma aşamasında kamu davasına katılmaya engel değildir.
Ancak, kovuşturma aşamasında şikâyetten vazgeçilmesi halinde davaya katılma olanağı kalmayacak, katılma kararı verilmiş ise hükümsüz kalacaktır.” şeklindeki kararı nazara alındığında; mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Katılanın yaptığı araştırma neticesinde tespit edilen ve ekiplerce kendisine ulaşılan suça sürüklenen çocuk ile yapılan şifai görüşmede, atılı suçu ikrar ederek henüz herhangi bir arama kararı alınmadan suça konu motosikleti kendi rızası ile görevlilere teslim etmek suretiyle katılana iadesinin sağlandığı ancak motosikletin hasarlı bir biçimde iade edildiğinin anlaşılması karşısında kısmi iadenin gerçekleştiği kabul edilerek, kısmi iadeye rızasının bulunup bulunmadığı mağdurdan sorulup sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/13481, K. 2021/14454, 20 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama