Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13626 K.2021/14218

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın müştekiye ait olan ve su tesisatına bağlı durumda bulunan su saatini sökerek çalması biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kullanma hırsızlığı suçunun oluşabilmesi için geçici yararlanma amacıyla alınan eşyanın kısa bir süre kullanıldıktan sonra sahibine geri verilmesi veya kolaylıkla bulunabileceği bir yere bırakılması, henüz bırakılmamış ise geri verilmek üzere alındığının açıkça anlaşılması ve iade amacının eşya alınırken mevcut olması gerektiği, dava konusu olayda ise; sanığın müştekiye ait su sayacını sökerek alıp kendi iş yerine ait tesisata bağladıktan sonra, uzun bir zaman sayaca bağlı olarak 34 ton su kullandığı, kapalı durumda olan işletmesini kontrol için gelen müştekinin durumu fark etmesi üzerine,

yeni bir sayaç getirerek müştekiye ait tesisata bağladığının anlaşılması karşısında, kullanma hırsızlığının unsurları bulunmadığı gözetilmeden, hükmolunun cezadan TCK'nın 146/1. maddesi uyarınca indirim yapılması,

3- Etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edilerek 2/3 oranında indirim yapılmasına rağmen, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi yazılmak suretiyle hükmün karıştırılması, Kabule göre de;