Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/13674 K.2021/14215

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, Kozan Kaymakamlığına kira yardımı almak için müracaat eden müştekiye, Kozan Ziraat Bankası tarafından ödenecek olan kira yardımını ATM’den çekmesi için yardımcı olan sanığın, 20/08/2014 tarihinde ATM cihazından müştekiye tahsis edilen 1000 TL’yi çektikten sonra, “Bu paranın çekilmesinde çok uğraştım, bu para da benim hakkım” diyerek, çektiği paranın 500 TL'sını cebine koyduğu, diğer 500 TL'yi müştekiye vererek olay yerinden uzaklaştığı, müştekinin aynı gün şikayetçi olduğu,

müştekinin soruşturma aşamasında alınan 29/09/2019 tarihli beyanında sanığın ... ve ...'nın yanında almış olduğu 500 TL’yi kendisine iade ettiğini, şikayetinden vazgeçtiğini, sanığın ise ATM’den çektiği 1000 TL’nin tamamını müştekiye verdiğini söylediği,

tanıklar ... ve ...'nın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki beyanlarında, sanık ile müşteki arasında sebebini bilmedikleri bir borç meselesi olduğunu, sanık ile müştekiyi bir araya getirdiklerini ve sanığın müştekiye 500 TL verdiğini, müştekinin de alacağının kalmadığını söyledikleri, bu şekilde sanığın müştekiden çaldığı 500 TL’yi soruşturma aşamasında etkin pişmanlık göstererek iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141/1. ve 168/1. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden,

yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilmesi ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,