Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14150 K.2020/10750

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin çalınan aracının bulunması üzerine yapılan parmak izi incelemesi ile bilgilerine ulaşılan suça sürüklenen çocuk ...'ın, aracı diğer suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'un kiraladıklarını ve sonrasında gezmek için kendisini aldıklarına ilişkin çelişkili beyanlarına karşılık olarak adı geçen suça sürüklenen çocukların tüm aşamalarda üzerlerine atılı suçları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk ...'ın atfı cürüm niteliğindeki beyanlarından başka mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'un beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Müştekinin suça konu aracını saat 20.00 de parkettiği ve ertesi gün 04.30 da park ettiği yere geldiğinde araacın çalındığını farkettiği ve UYAP'tan alınan çizelgeye göre gece vaktinin saat 17.24'da başladığının ve saat 05.31 de bittiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eylemini gece gerçekleştirdiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

3-Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ...'ın işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,