Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14779 K.2020/6491

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda hükümlünün hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezasıyla mahkûmiyetine dair kurulan 11/03/2019 tarihli ve 2017/123 E., 2019/196 K. sayılı ilamın hükümlü tarafından istinaf edilmesi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince gerçekleştirilen inceleme neticesinde anılan hükmün, istinaf başvurusunun esastan reddine dair 11/10/2019 tarihli ve 2019/2511 Esas, 2019/2478 sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak verilmesinin ardından hükümlü tarafından 24/12/2019 tarihinde verilen kararın temyiz edildiği,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince 20/01/2010 tarihli 2019/2511-2019/2478 esas sayılı ek karar ile CMK 'nın 286/2-a maddesi gereğince kesin karar olması nedeniyle talebin reddine karar verildiği, kararın hükümlüğe tebliğ edilmesi üzerine hükümlünün 31/01/2020 tarihli dilekçesinde "sonradan yürürlüğü giren 7188 sayılı Kanun uyarınca istinaf mahkemesi kararlarının temyiz edilebilir hale geldiğinden bahisle dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesinin” talep edilmesi üzerine hükümlünün talebi hakkında bir karar verilmediğinin anlaşılması karşısında;