Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/14918 K.2022/1574

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

12/06/2014 günü müştekinin, ikametinin merdiven girişine park halinde bıraktığı motosikletinin çalındığı,19/06/2014 günü ekipler tarafından yapılan çalışmalar sırasında sanığın motosikleti sürükleyerek götürmeye çalıştığının görülmesi üzerine yapılan sorgulama sonucu müştekinin 12/06/2014 günü ikametinden çalınan motosiklet olduğunun tespit edildiği,

sanığın suça konu motosikleti plakasız ve ruhsatsız şekilde açık kimlik ve adresini bilmediği bir şahıstan 200-TL ye satın aldığını savunması ve daha sonra satın aldığı kişinin cezaevinde olduğunu beyan etmesi nedeniyle ilgili şahıs cezaevinden getirtilerek tanık sıfatı ile dinlenilmiş olup, sanığı ilk defa gördüğünü beyan ederek sanığın savunmasının aksi yönde beyanda bulunduğunun anlaşılması, hırsızlık olayından kısa bir süre sonra sanığın kullanımına geçen satışı tescile tabi motosikletin satın alınmasına ilişkin bir belge de sunamadığının anlaşılması karşısında;

sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanığın savunmasına itibar edilmek suretiyle suçun hukuki nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 165/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması, ancak,iddianame ile sanık hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan TCK'nun 165/1. maddesinin uygulanması talebi ile dava açıldığı ve bu suçun da hırsızlık suçuna dönüşemeyeceği de gözetilerek, sanık hakkında hırsızlık suçundan dava açılması sağlanarak, dosyalar birleştirilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,