Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15170 K.2020/10385

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 43/1. maddeleri gereğince 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2019 tarihli ve 2018/151 esas, 2019/638 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/03/2020 gün ve 3036-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2020 gün ve 2020/34569 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereğince hükmolunan 5 yıl hapis cezasından, anılan Kanun’un 143. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesini takiben, aynı Kanun'un 43/1. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapılarak 10 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, hesap hatası yapılarak sanığa fazla ceza tayini ile 11 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ve 143. maddeleri uyarınca hükmolunan 7 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılırken 10 yıl 15 ay hapis cezası yerine, hesap hatası sonucu 11 yıl 3 ay hapis cezasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (YALOVA) 5. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 29/11/2019 tarihli ve 2018/151 Esas - 2019/638 Karar sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle;