Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1520 K.2020/6204

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların 05/11/2015 tarihli duruşmada karşı tarafın zararını karşılamak istediğini belirtmeleri, müştekinin ise aynı duruşmada zararının olmadığını ve kısmı geri verme nedeniyle sanıklar hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının oluğuna dair beyanı karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre sanığın şikayetçiye ait park halinde bulunan aracı düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibariyle 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması,