Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1578 K.2020/4273

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında, Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2019 tarihli hükmü ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-f-h, 143/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 10 ay 15 gün hapis cezasına hükmedildiği, bu hükme ilişkin istinaf talebi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün hırsızlık suçuna ilişkin A bölümünde yer alan 2. ve 3. fıkraları ile hükmün A bölümünün hak yoksunluğu uygulanmasına ilişkin 6. paragrafı hükümden çıkarılarak yerlerine "Sanığın suçunu gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği anlaşıldığından TCK'nın 143.

Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki etkisi dikkate alınarak TCK'nın 62/1. maddesi gereğince cezasından takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak 4 yıl 7 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da dikkate alınarak,

5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan,aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına" şeklinde bölümler eklenerek, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmakla, hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilmeden ve TCK’nın 35, 39, 145 ile 146. maddeleri tartışılmadan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğuna, sanığın tanınmamak için tedbir alma gibi bir kastı olmadığı halde TCK’nın 142/2-f-h maddesinin uygulanması suretiyle suç vasfında hata yapıldığına, ayrıca verilen cezada soyut kriterler ile alt sınırdan uzaklaşıldığına ve çalınanlar iade edildiği halde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;