Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/15950 K.2021/17027

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/06/2014 tarih, 2013/13-203 Esas ve 2014/308 Karar sayılı kararındaki açıklamalar ışığında, sanığın suça konu elektrikli bisikleti Uzunköprü ilçesinden arap isimli, soyismini ve açık adresini bilmediği bir şahıstan satın aldığını savunması, bu kişinin açık adresini, kim olduğunu, gösterememesi, bu kişinin tespiti ve bulunması yönünden hiçbir çabasının olmaması,

sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut beyanlarına Ceza Genel Kurulu kararında da ifade edilen olayda olduğu gibi itibar edilmesinin mümkün olmadığı hususu ve hırsızlık olayının gerçekleştiği gün kolluk ekiplerinin sanığı elektrikli bisikleti kullanırken görüp kovalamaca sonucunda yakalaması karşısında;

müştekinin oğlunun arkadaşı ...'ın gece vakti saat 20.35'te ikametgah önüne kilitsiz ve anahtarı üzerindeki elektrikli bisikleti park ettiği 20 dakika sonra çalındığını farkettiği olayda sanığın eyleminin TCK'nın 141/1, 143/1. maddelerindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,