Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1615 K.2020/5830

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; temyiz istemlerinin reddine dair 17/10/2019 tarihli ve 2018/3161 Esas – 2019/1743 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

2- Hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek ... vasisinin temyiz isteminin, kararın hukuka aykırı olduğuna, bozulmasını istediğine; sanık ...’in temyiz isteminin ise dosyadaki iddiaların sabit olmadığına, gerekçenin yerinde olmadığına, dosya kapsamındaki eylemlerin atılı suçların nitelikli hallerini oluşturmayacağına, TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması gerektiğine ve hakkında lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;