KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2020/16417 E., 2020/7114 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet, beraat
Karar Metni
391 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık ... ve müdafiinin temyiz dilekçesi verildikten sonra temyiz isteminden vazgeçtiklerine dair dilekçeleri karşısında temyiz talebinden vazgeçtikleri belirlenerek yapılan incelemede;
I-Katılan vekilinin sanık ... yönünden temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan Akmağdeni Asliye Ceza Mahkemesinin 10.05.2019 tarih, 2018/344 esas sayılı kararı ile sanığın beraatine karar verildiği, ve bu kararın istinaf edilmediği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi tarafından da incelenemediği anlaşılmakla, bu bakımdan hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün olmadığından, katılan vekilinin konusu bulunmayan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere karşı katılan vekilinin ve Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi uyarınca, on yıl veya daha az hapis cezasını veya adli para cezasını gerektiren suçlardan ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmaması karşısında; katılan vekilinin ve Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,
III-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı katılan vekilinin ve Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazlarına gelince;
5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, sanığın en üst sınırdan ceza alması gerektiğine, Bölge Adliye Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz isteminin sanığın eyleminin 5411 sayılı Yasa'nın 160. maddesine uyduğu, TCK’nın 43. maddesinin uygulanması gerektiği ve yargılamayı Ağır Ceza Mahkemesinin yapması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/16417, K. 2020/7114, 30 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama