Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/16534 K.2021/459

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında Mahkemenin 28/05/2013 gün ve 2009/139 Esas - 2013/408 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 04/09/2013 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde 15/01/2014 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinde 7188 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmış ise de; sanığın güncel adli sicil kaydında, 5 yıllık denetim süresi içerisinde, 05/03/2015 tarihinde işlediği hükmün açıklanmasını gerektiren hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesi gereğince verilmiş mahkumiyeti bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın müşteki ...’a ait olan zeytinlikten 8 çuval 400 kg civarında toplanmış halde zeytinleri çalması biçiminde gerçekleştirdiği eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet, tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi,