Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17075 K.2020/12960

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nın 516/3 ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesindeki suça uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. ve 5252 sayılı Kanun'un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, dava zamanaşımı bakımından, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a maddesindeki kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 12 yıllık dava zamanaşımının, 765 sayılı TCK'nın 102/3, 104/2. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu belirlenmiştir.

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre sanık bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 08.04.2009 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 11.05.2010 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ekip otosunun camını kırma eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, maddesindeki suç için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 67/3, 67/4 maddelerinde belirtilen 12 yıllık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 20.04.2004 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,