Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17465 K.2020/9328

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık müdafiinin, sanığın yüzüne karşı verilen 17.12.2019 tarihli hükmü, 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesi uyarınca öngörülen 1 haftalık temyiz süresi geçtikten sonra, gerekmediği halde hükmün kendisine tebliğinden sonra 31.01.2020 tarihinde temyiz etmekle süresinde yapılmayan temyiz isteğinin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3- Sanıklar ... ve ... haklarında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Sanıkların eylemlerini haksız tahrik altında gerçekleştirdikleri kabul edilip haklarında tehdit ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde TCK’nın 29. maddesi uyarınca indirim yapılmasına karşın iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerde haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

b- İş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından eylemin birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,