Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/17830 K.2020/15869

Konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/1-4, 119/1-c, 151/1, 31/3 (iki kez), 62/1 (iki kez) ve 52/2. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ve 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair ...

Çocuk Mahkemesinin 18/12/2015 tarihli ve 2015/103 esas, 2015/680 sayılı kararının 26/01/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun 06/01/2017 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbarı üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına ve adı geçen suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanunun 116/1-4, 119/1-c, 31/3 ve 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair ....

Çocuk Mahkemesinin 17/05/2019 tarihli ve 2019/316 esas, 2019/323 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/07/2020 gün ve 94660652-105-21-8362-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/07/2020 gün ve 2020/62131 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya aslının, diğer suça sürüklenen çocuklar yönünden temyiz incelemesi için Yargıtay'da olduğu anlaşılmakla onaylı dosya sureti üzerinde yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, kayden 15/07/2000 doğumlu olup, suçun işlendiği 08/03/2015 tarihinde 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilmek suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk ...’in, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından hazırlanan 20/03/2015 tarihli raporda “hırsızlık ve suç eşyasını satın alma suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun” belirtildiği, anılan raporda kanun yararına bozma istemine konu konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarına ilişkin bir değerlendirme yapılmadığı,

ayrıca dosya içerisinde bulunan ve pedagog tarafından düzenlenen 29/04/2015 tarihli sosyal inceleme raporunda “Fiziksel ve zihinsel gelişiminin yaşından beklenen düzeyde olduğu gözlenen ...'nin kendisini ifade etmede bilişsel düzeyde bir probleminin olmadığı, lakin gerek sosyokültürel ve eğitsel koşullar gerekse de adli sürece dahil olmanın yarattığı stres sebebiyle kendisini nitelikli bir biçimde ifade edemediği gözlenmiş;

adli süreç sebebiyle psikolojik açıdan oldukça olumsuz yönde etkilendiğini, bir sonraki duruşma gününe kadar tutuklu yargılamalarının devam edeceğini öğrendiğini, bu yüzden konuşmakta zorluk çektiğini ifade ettiği görülmüştür.

Çocuğun bu yönlü beyanları görüşme esnasında donuk olması, kendisine soru yöneltilmedikçe iletişime geçmemesi, zaman zaman yöneltilen soruları algılamada güçlük çekmesi ve görüşmenin başından sonuna kadar kollarını bağdaş kurarak beden dilinin kapalı olmasıyla birlikte ele alındığında samimi beyanlar olarak değerlendirilmiştir. Tüm bu etkenler görüşmede kurulması istenilen nitelikli iletişiminin önünü tıkamış ve çocuğun ruhsal sağlığı açısından desteklenmesi gerektiği düşüncesini akla getirmiştir.

Çocuk, toplumun genel çoğunluğunun bildiği "Bina İçinde Muhafaza Altına Alınmış Olan Eşya Hakkında Hırsızlık, Mala Zarar Verme, Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme, Suç Eşyasının Satın Alınması veya Kabul Edilmesi" eylemlerinden "hırsızlık" eyleminin, içerisinde yaşadığı toplumda sıklıkla karşılaşılan bir eylem olması dolayısıyla suç olduğunu kestirebilmekte ve davranışlarının sonuçlarını öngörebilmektedir.

Ancak diğer suç maddelerinin ise doğru davranışlar olmadığını değerlendirebilmekle birlikte içeriksel olarak anlamlarını yeteri kadar kestirememekte ve sonuçlarını da hukuki açıdan yeteri kadar öngörememektedir.” şeklinde değerlendirmelerin yer aldığı anlaşılmakla; suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca atılı konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olup olmadığı,