Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/18985 K.2021/1869

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.06.2014 tarih ve 2013/13-203 Esas 2014/308 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, sanığın suça konu motosikleti 26/04/2015 tarihinden 2 ay önce tanımadığı bir kişiden plakasız ve ruhsatsız olarak satın aldığını söyleyerek hayatın olağan akışına aykırı savunmalarda bulunması, satın aldığı kişinin kimlik bilgisini, telefon numarası veya adres bilgilerini verememesi, satın aldığına dair bir belge de sunamaması, suça konu motosikletin 22/03/2015 tarihinde çalınması nedeniyle sanığın satın aldığını söylediği tarihte motosikletin müştekide olması,

suça konu motosikletin sanığın kullanımında ve düz kontak olarak ele geçmesi ve tüm dosya kapsamı itibarıyla suç vasfının tayininde hataya düşülerek sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen, yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK’nın 165/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak