Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/1963 K.2020/4159

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mahkemenin 14.09.2012 tarih ve 2012/70 esas, 2012/285 sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın kesinleştiği 01.11.2012 tarihinden itibaren 3 yıllık denetim süresi içerisinde 18.02.2014 tarihinde işlediği 5237 sayılı TCK'nın 86/2,

86/3-e maddesinde yazılı kasten yaralama suçu nedeniyle bildirim yapılan Keşan 2. Çocuk Mahkemesinin 06.05.2015 tarih 2014/265 esas ve 2015/133 karar sayılı 11.06.2015 kesinleşme tarihli mahkumiyetine konu suçun CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri kapsamına alındığı anlaşılmış ise de,

suça sürüklenen çocuğun güncel adli sicil kaydına bakıldığında 3 yıllık denetim süresi içerisinde 24.05.2013 tarihinde işlediği TCK’nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan Edirne Çocuk Mahkemesinin 14.02.2014 tarihli kararı ile verilen 2013/435 Esas 2014/84 Karar sayılı ilamının 09.03.2016 tarihinde kesinleştiği belirlenerek yapılan incelemede;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,