Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20253 K.2020/13292

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve iftira suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanığın mağdur hakkında hükümden önce iftirasından dönmesi karşısında, TCK’nun 269/3-a bendi gereğince cezasından 2/3 indirim yapılması gerektiği halde, iftira suçundan yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Sanığın hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi bulunduğu, bu talebin 5237 sayılı TCK' nun 50. maddesinin uygulanmasını da kapsadığı ve sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezalarının TCK'nun 50. maddesi uyarınca seçenek yaptırımlara çevrilmemesine karar verilirken; sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler değerlendirilmeden, “Sanığa verilen cezadan dolayı başkaca kanuni yada taktiri artırım ve indirim yapılmasına yer olmadığına” şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,