Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20635 K.2020/13840

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin suçu işlemediğine, katılanın temyiz isteminin ise, alt sınırdan uzaklaşarak hüküm kurulması ve lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Katılanın anlatımları ve banka para hareketleri birlikte değerlendirildiğinde;

İnternet bankacılığı üzerinden katılanın hesabına girilip bankadan gerçeğe aykırı kredi başvurusunda bulunulup, katılanı önceden banka görevlisi sıfatıyla arayıp ikna suretiyle iradesi fesada uğratılıp, ardından tekrar aranmak suretiyle banka tarafından cep telefonuna gönderilen tek kullanımlık şifre ve kredi kartı güvenlik şifresini öğrenip tekrarlanan hileli davranışlarla yanıltılan katılandan alınan bu bilgiler sonrası onaylanmış krediden düşük miktarlarla başka hesaba para aktarılarak gerçekleştirilen eylemin TCK’nın 158/1-f bendinde düzenlenen “Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle” dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı ve kendi içerisinde çelişkili gerekçeyle TCK’nın 142/2-e maddesi gereğince hüküm kurulması,