Yargıtay 3. Ceza Dairesi E.2020/20642 K.2020/15737

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının, hükmün tefhiminden itibaren 1412 sayılı CMUK'un 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık kanuni süre içinde hükmü temyiz etmesi gerekmesine rağmen, 27.11.2018 tarihinde tefhim olunan hükmü 28.12.2018 tarihinde temyiz etmesi karşısında, süresinden sonra vaki temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte olan 1412 sayılı sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı REDDİNE,

2) Sanığın, hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen müessir fiil suçunun gerektirdiği suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK'nin 456/1 ve 457/1. maddelerinde öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde "7 yıl 6 aylık" olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5 yıllık denetim süresini içeren "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" kararının kesinleşme tarihi olan 29.05.2009 tarihinden hükmün açıklanmasına neden olan ihbara konu olan kasıtlı suçun işlendiği tarih olan 18.12.2011 tarihleri arasındaki sürede dava zamanaşımının durduğu ve duran süreler düşüldükten sonra,

suç tarihi olan 20.03.2005 tarihinden temyize konu hüküm tarihi olan 27.11.2018 tarihine kadar 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen "7 yıl 6 aylık" olağanüstü zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğu halde, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,