Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2020/20644 K.2020/16026

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Müştekiye ait demirlerin inşaatın bahçesinden çalınmış olması sebebiyle sanık hakkında TCK'nın 142/1-e uyarınca hüküm kurulması gerekirken TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2)UYAP verilerine göre suç tarihinde 19.53 ile 05.01 saatleri arasında gece sayıldığı, müştekinin 06.30'da inşaatın demirlerini bulamadığını söylediği, sanık hakkında TCK'nın 143.maddesi uygulanmış ise de, eylemi gece vakti işlediğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda gösterilmeden sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması,